พระไตรปิฎกและอรรถกถา

อหิเปต วัตถุ   (เรื่องเปรตผู้มีรูปร่างเหมือนงู ) พระผู้มีพระภาคตรัส พระคาถานี้แก่ภิกษุทั้งหลาย  ดังนี้ว่า        "บาปกรรมที่บุคคลทำแล้วยังไม่ให้ผลทันที เหมือนน้ำนมที่รีดในวันนี้ บาปกรรมนั้นจะค่อย ๆ เผาผลาญคนพาล เหมือนไฟที่ถูกเถ้ากลบไว้  ฉะนั้น " อหิเปต วัตถุ   จบ อรรถกถา สมัยหนึ่ง  พระผู้มีพระภาคประทับอยู่  ณ  พระเวฬุวัน  เขตกรุงราชคฤห์ ทรงปรารภอหิเปรตตนหนึ่ง   ตรัสพระธรรมเทศนา นี้ว่า ได้ยินว่า   ในวันหนึ่ง  ท่านพระลักขณเถระ และท่านพระมหาโมคคัลลานเถระ  ลงจากภูเขาคิชฌกูฏ ด้วย คิดว่า  "เราจักเที่ยวบิณฑบาตในกรุงราชคฤห์" บรรดาพระเถระ ๒ รูป นั้น  ท่านพระมหาโมคคัลลานะเห็นอหิเปรตตนหนึ่ง  จึงได้กระทำการ ยิ้มแย้มให้ปรากฏ ลำดับนั้น  พระลักขณเถระถามเหตุกะพระเถระนั้นว่า "ผู้มีอายุ  เพราะเหตุไรท่านจึงทำการยิ้มแย้มให้ปรากฏ" พระเถระ ตอบว่า  "ผู้มีอายุ  เวลานี้ยังไม่ใช่เวลาเพื่อวิสัชนาปัญหานี้ ท่านพึงถามผม ในสำนักพระผู้มีพระภาคเถิด" เมื่อพระเถระทั้งสองนั้น...

กุมารเปต วัตถุ   (เรื่องเด็กพูดวาจาหยาบเป็นบาปได้ ) ในกรุงสาวัตถี  อุบาสกและอุบาสิกาจำนวนมากร่วมใจกัน สร้างมณฑปหลังใหญ่ไว้ในพระนคร  ประดับ มณฑปนั้นด้วยผ้านานาพรรณ  นิมนต์พระศาสดาและพระภิกษุสงฆ์ มาแต่เช้าตรู่   ให้ภิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานนั่งบนอาสนะ ที่ลาดด้วยเครื่องลาดอย่างดีควรแก่ค่า มาก  บูชาด้วยสักการะมี ของหอมและดอกไม้เป็นต้น  ให้มหาทานเป็นไป บุรุษคนหนึ่ง มีจิตถูกมลทินคือความตระหนี่กลุ้มรุม  พอเห็นดังนั้น  ทนต่อสักการะ นั้นไม่ได้  จึงกล่าวอย่างนี้ว่า "สิ่งทั้งหมดนี้นำไปทิ้งเสียที่กองหยากเยื่อ ยังจะดีกว่าที่จะเอามาให้สมณะโล้นเหล่านี้ซึ่งหาดีมิได้ เลย" พวกอุบาสกอุบาสิกาได้ฟังดังนั้น  เกิดความสลดใจ  พากันคิดว่า "การที่บุรุษนี้ขวนขวายสร้างกรรมชั่ว อันเป็นเหตุให้ผิดในภิกษุ สงฆ์ มีพระพุทธเจ้าเป็นประธานถึงอย่างนี้  จัดว่าเป็นกรรมอันหนัก หนอ" ดังนี้แล้ว  จึงได้บอกเรื่องนั้นแก่มารดาของเขา  แล้วกล่าวว่า "ไปเถิด  เธอจงไปขอขมาโทษพระผู้มีพระภาค  พร้อมด้วยพระสงฆ์ สาวกเถิด" มารดารับคำ...